کدام کشورها الزامات اجباری برای بهره‌وری انرژی محصولات موتوری دارند؟

با توجه به روند کلی جهانی به سمت صرفه‌جویی در مصرف انرژی و حفاظت از محیط زیست، کشورهای مختلف الزامات متفاوتی برای بهره‌وری انرژی موتورهای الکتریکی دارند، اما جهت کلی به سمت بهره‌وری بالا و صرفه‌جویی در مصرف انرژی است. در زیر، استانداردهای کنترل بهره‌وری انرژی موتور در ایالات متحده، اتحادیه اروپا، کانادا و استرالیا را در سال‌های اخیر جمع‌آوری کرده‌ایم و مایلیم آنها را با شما به اشتراک بگذاریم.

آمریکا

در سال ۱۹۹۲، کنگره ایالات متحده قانون EPACT را تصویب کرد که حداقل مقادیر راندمان را برای موتورها تعیین می‌کرد و از ۲۴ اکتبر ۱۹۹۷، تمام موتورهای عمومی فروخته شده در ایالات متحده را ملزم به رعایت حداقل استانداردهای راندمان تازه تأسیس شده، یعنی استانداردهای راندمان EPACT، می‌کرد. استانداردهای راندمان تعیین شده توسط EPACT میانگین استانداردهای راندمان موتور با راندمان بالا بود که توسط تولیدکنندگان اصلی موتور در ایالات متحده در آن زمان تولید می‌شد. در سال ۲۰۰۱، اتحاد بهره‌وری انرژی (CEE) و انجمن ملی تولیدکنندگان برق (NEMA) به طور مشترک یک استاندارد موتور با راندمان فوق العاده بالا، معروف به استاندارد NEMA Premium، تدوین کردند. الزامات عملکرد اولیه این استاندارد با الزامات EPACT مطابقت دارد و استانداردهای راندمان آن اساساً منعکس کننده سطح متوسط ​​موتورهای با راندمان فوق العاده بالا است که در حال حاضر در بازار ایالات متحده موجود است، که ۱ تا ۳ درصد بیشتر از استانداردهای EPACT است و تلفات در مقایسه با استانداردهای EPACT حدود ۲۰ درصد کاهش می‌یابد. در حال حاضر، استاندارد NEMA Premium بیشتر به عنوان یک استاندارد مرجع برای یارانه‌هایی که توسط شرکت‌های برق برای تشویق کاربران به خرید موتورهای با راندمان فوق العاده بالا اعطا می‌شود، استفاده می‌شود. موتورهای NEMA Premium برای استفاده در شرایطی توصیه می‌شوند که کارکرد سالانه بیش از 2000 ساعت و میزان بار بیش از 75٪ باشد. برنامه NEMA Premium که توسط NEMA آغاز شده است، یک توافق‌نامه صنعتی داوطلبانه است. اعضای NEMA باید این توافق‌نامه را امضا کنند و قبل از استفاده از لوگوی NEMA Premium، استانداردها را رعایت کنند. واحدهای غیر عضو برای استفاده از این لوگو باید هزینه مشخصی را پرداخت کنند. تعیین راندمان موتور تحت EPACT بر اساس استاندارد روش تست راندمان موتور IEEE112-B موسسه مهندسان برق و الکترونیک ایالات متحده است.

اتحادیه اروپا

در اواسط دهه ۱۹۹۰، اتحادیه اروپا شروع به انجام تحقیقات و سیاست‌گذاری در مورد صرفه‌جویی در مصرف انرژی موتور کرد. در سال ۱۹۹۹، دپارتمان حمل و نقل و انرژی کمیسیون اروپا و انجمن تولیدکنندگان الکترونیک موتور و قدرت اروپا (CE-MEP) به توافق داوطلبانه‌ای در مورد طرح طبقه‌بندی موتور (که به عنوان توافق‌نامه EU-CEMEP شناخته می‌شود) دست یافتند.

این توافق‌نامه سطوح بهره‌وری موتورها را طبقه‌بندی کرد، یعنی:

Eff3 – موتورهای با راندمان پایین (Lowefficiency)

Eff2 – موتورهای بهبود یافته (بهبود یافته با راندمان)؛

Eff1 – موتورهای با راندمان بالا (Highefficiency).

(طبقه‌بندی راندمان انرژی موتور در کشور ما مشابه اتحادیه اروپا است.)

پس از سال ۲۰۰۶، تولید و گردش موتورهای سطح eff3 ممنوع شد. این توافق‌نامه همچنین تصریح کرد که تولیدکنندگان باید شناسه درجه بهره‌وری و مقادیر بهره‌وری را روی پلاک محصول و برگه اطلاعات نمونه برای انتخاب و شناسایی کاربران فهرست کنند، که این نیز اولین پارامترهای بهره‌وری انرژی دستورالعمل محصول انرژی موتور اتحادیه اروپا را تشکیل می‌داد. توافق‌نامه EU-CEMEP پس از امضای داوطلبانه توسط شرکت‌های عضو CEMEP اجرا شد و از تولیدکنندگان، واردکنندگان و خرده‌فروشان بدون عضویت برای شرکت در آن استقبال کرد. در حال حاضر، ۳۶ شرکت تولیدی از جمله زیمنس آلمان، ABB سوئیس، بروک‌کرومتون بریتانیا، لروی-سامر فرانسه و غیره در آن شرکت می‌کنند و ۸۰٪ از تولید در اروپا را پوشش می‌دهند. دانمارک به کاربرانی که موتورهایی با بهره‌وری بالاتر از حداقل استاندارد خریداری می‌کنند، یارانه ۱۰۰ یا ۲۵۰ کرون دانمارکی به ازای هر کیلووات ارائه می‌دهد. هلند هم یارانه خرید و هم مشوق‌های مالیاتی ارائه می‌دهد. بریتانیا از طریق کاهش مالیات تغییرات اقلیمی و اجرای «برنامه افزایش یارانه سرمایه‌گذاری»، تحول بازار موتورهای با راندمان بالا و سایر محصولات صرفه‌جویی در انرژی را ترویج می‌دهد. دولت همچنین یک طرح تحول بازار توسط وزارت محیط زیست، غذا و امور روستایی (DEFRA) سازماندهی می‌کند تا به طور فعال محصولات صرفه‌جویی در مصرف انرژی را معرفی کند، اطلاعات مربوط به این محصولات، راه‌حل‌ها و روش‌های طراحی صرفه‌جویی در مصرف انرژی و غیره را در اینترنت ارائه دهد.

کانادا

در سال ۱۹۹۱، انجمن استانداردهای کانادا و انجمن تولیدکنندگان برق کانادا به طور مشترک حداقل استاندارد بهره‌وری انرژی توصیه‌شده برای موتورها را تدوین کردند. شاخص‌های بهره‌وری این استاندارد کمی پایین‌تر از استانداردهای بعدی EPACT ایالات متحده بود. با توجه به اهمیت موضوع انرژی، پارلمان کانادا نیز در سال ۱۹۹۲ قانون بهره‌وری انرژی (EEACT) را تصویب کرد که شامل حداقل استانداردهای بهره‌وری انرژی برای موتورها بود. شاخص‌های بهره‌وری این موتورها مشابه استانداردهای EPACT ایالات متحده بود و مقرر شد که این استاندارد رسماً در سال ۱۹۹۷ لازم‌الاجرا شود. این استاندارد طبق قانون اجباری است، بنابراین موتورهای با راندمان بالا به سرعت ترویج شده‌اند.

استرالیایی

برای صرفه‌جویی در مصرف انرژی و حفاظت از محیط زیست، دولت استرالیا از سال ۱۹۹۹ برنامه استاندارد اجباری بهره‌وری انرژی یا برنامه MEPS را برای لوازم خانگی و تجهیزات صنعتی اجرا کرده است. این برنامه توسط دفتر گازهای گلخانه‌ای دولت استرالیا با همکاری کمیسیون استانداردهای استرالیا مدیریت می‌شود. استرالیا موتورها را در محدوده MEPS قرار داده است. استاندارد اجباری برای موتورها در اکتبر ۲۰۰۱ با شماره استاندارد AS/NZS1359.5 تصویب و لازم‌الاجرا شد. موتورهای تولید و وارد شده در استرالیا و نیوزیلند باید حداقل شاخص‌های بهره‌وری مندرج در این استاندارد را برآورده یا از آن فراتر روند. این استاندارد را می‌توان با استفاده از دو روش آزمایش کرد و در نتیجه دو مجموعه شاخص را مشخص کرد: یک مجموعه شاخص‌های روش A است که مربوط به روش IEEE112-B در ایالات متحده است. مجموعه دیگر شاخص‌های روش B است که مربوط به IEC34-2 است که مقادیر عددی آن مشابه مقادیر عددی Eff2 EU-CEMEP اتحادیه اروپا است. این استاندارد نه تنها حداقل استانداردهای اجباری را تعیین می‌کند، بلکه شاخص‌های موتور با راندمان بالا را نیز به عنوان استانداردهای توصیه شده تعیین می‌کند و کاربران را به پذیرش آنها تشویق می‌کند. مقادیر عددی مشابه مقادیر Eff1 مربوط به EU-CEMEP اتحادیه اروپا و EPACT در ایالات متحده است.